شرح آيات :
حشر و شفاعت
[ 85 / 86 ] يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً * وَ نَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلى جَهَنَّمَ وِرْداً روزى كه پرهيزگاران را نزد خداى رحمان سواره گرد آوريم * و مجرمان را تشنه كام به جهنم برانيم . » اين يكى از مناظر آن روز است . پرهيزگاران معزز و مكرم گروه گروه به ديدار پروردگارشان مىروند در حالى كه مجرمان را چون بهايم به جهنم مىرانند . همين يك منظره كافى است كه ما به طريق پرهيزگاران رويم و از طريقه مجرمان بر حذر باشيم . در تفسير على بن ابراهيم از امام صادق ( ع ) در تفسير اين آيه روايت شده كه : على بن ابى طالب از رسول اكرم تفسير اين آيه را سؤال كرد . حضرت رسول فرمود : « يا على ! « وفد » كه در آيه آمده به معنى گروه سواران است . اينان مردانى هستند كه از خدا مىترسند و خدا آنها را دوست دارد . و آنان را ويژهء خود ساخته و از اعمالشان خشنود است . خدا اينان را پرهيزگاران ناميد . سپس گفت : يا على ، سوگند به آن خدايى كه دانه را رويانيد و مردم را بيافريد كه آنان از گورها بيرون آيند در حالى كه چهرههايشان سفيد است چون سفيدى برف و بر تن جامههايى دارند به سفيدى شير و كفشهايى در پايشان باشد كه بند آنها از مرواريد درخشان است » . و در حديث ديگر آمده است كه :