تحزب راه ضلالت است
[ 37 ] فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ گروهها با هم اختلاف كردند . مردم عادى نخست بر مقتضاى فطرت عمل مىكنند . بعد از آن ميانشان گروههاى مختلف پديد مىآيد . / 47 در داستان عيسى ( ع ) هدف اين گروهها كشف حقيقت نبود . اينان هدفشان چيز ديگر بود . هدفشان منافع خود و طايفهشان بود . از اين رو قرآن اختلاف را به تحزب منسوب مىدارد . اول تحزب پديد مىآيد ، و از پى آن اختلاف . براى آن كه من بتوانم جمعى از مردم را به گرد خود جمع كنم ، رقيب من هم جماعت ديگرى را به گرد خود جمع كند ، بايد ميان مردم نوعى اختلاف ايجاد كنيم تا من يك چيز شوم و او يك چيز ديگر . و خيال بشر مىتواند كه پارهاى از تفرقهها را كشف كند و برخى امور مورد اختلاف را ايجاد كند . زيرا اختلاف اصل نيست بلكه فرع خود محورى است . تنها در روز قيامت است كه اين اختلافها از ميان مىرود و چهرهء حقيقت آشكار مىشود . فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ مَشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ پس واى بر كافران به هنگام حضور در آن روز بزرگ . »