شتاب نمىكند . [ 130 ] چگونه مىتوان از فراموشكارى رهايى يافت ؟ به دو چيز : اولا : صبر . فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ بر آنچه مىگويند شكيبا باش . » عدم تأثر به سخن كفّار و افكار منفى ايشان و پرهيز از متابعت از سخن آنان . دوم : ذكر خدا و تسبيح او به طور مداوم . وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ و پروردگارت را پيش از طلوع خورشيد . » يعنى نماز صبح . وَ قَبْلَ غُرُوبِها و پيش از غروب آن به پاكى بستاى . » يعنى نماز عصر . وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ و در ساعات شب . » نماز مغرب و عشاء . وَ أَطْرافَ النَّهارِ و اول و آخر روز تسبيح گوى . » / 254 يعنى وسط روز كه نماز ظهر است . لَعَلَّكَ تَرْضى شايد خشنود گردى . » اين جمله در برابر « تنگى معيشت » است كه در آيه پيشين آمده بود . « معيشت تنگ » از آن انسانى است كه خود را در زندان محدود حيات حبس كرده . اما زندگى گشاده ، زندگى انسانى است كه به قضاى خداوندى راضى است . / 255
تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 205
پدیدآورندگان: احمد آرام
ص۲۰۵
وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَ أَبْقى ( 131 ) وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ