شرح آيات :
[ 123 ] قالَ اهْبِطا مِنْها جَمِيعاً بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ گفت همگى از آنجا پايين رويد ، دشمنان يكديگر . » كسانى كه در بهشت بودند و فرمان شد كه از آنجا فرود آيند ، آدم و زنش بودند در آيهء نخست « اهبطا » به لفظ مثنى آورده و سپس كلمهء « جميعا » را افزوده . شايد ابليس را هم به آنها منضم كرده و در ذيل آيه هم مىگويد دشمنان يكديگر ، به صورت جمع ، زيرا آدم در زمين با زنش هرگز اختلافى نداشت بلكه در جوى آرام مىزيستند ، تا آن كه صاحب فرزندان شدند . بعضى فرزندان او به راه خير و صلاح رفتند و بعضى به سوى شر و فساد و از اين پس ميان فرزندانش اختلاف و دشمنى پديد آمد . فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً فَمَنِ اتَّبَعَ هُدايَ فَلا يَضِلُّ وَ لا يَشْقى اگر از جانب من شما را راهنمايى آمد ، هر كس از آن راهنماى من متابعت كند نه گمراه مىشود و نه تيره بخت . » / 250 ضلالت انحراف است و بدبختى ثمرهء آن . پس كسى كه از فرمانهاى پروردگارش متابعت كند ، اولا منحرف نمىشود ثانيا بدبخت نمىگردد ، زيرا در طريق صحيح گام برمىدارد كه او را به اهدافش نزديك مىكند . نيز ممكن است كه