آرى ، سبب نزول اين آيه همين است كه از آن حضرت روايت شده ولى چنان كه از حضرت صادق روايت شده اگر چه خطاب به پيامبر ( ص ) است ولى طرف خطاب همه مردم هستند . به عبارت ديگر رسول نبايد احكام و وظايفى براى مردم بياورد كه آنان را توان تحمل آنها نباشد . اعم از واجبات يا مستحبات .
حضرت امام حسن مجتبى يك بار در عبادت خود را سخت به رنج افكند ، حضرت امير ( ع ) او را از اين عمل منع فرمود و گفت كه اى فرزند در اعمال دينى همواره طريق اعتدال پيش گير .
[ 3 ]
إِلَّا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشى
تنها هشدارى است براى آن كه مىترسد . » چون مردم بترسند و پند گيرند همين ترس از خدا را پاداشى است .
قرآن براى كسى كه پند مىگيرد اندرزى است نيكو . به عبارت ديگر وقتى كسى از پند و اندرز سود مىبرد كه مستعد پذيرش آن باشد همان گونه كه اگر زمين را استعداد بارور شدن باشد از باران هر چه بيشتر سود مىبرد .
چه كسى مىترسد ؟
آيا ديوانه و كودك خردسال مىترسند ؟ يا انسانى كه خشم ، عقل از سر او برده است يا غافل مردى كه عقلش در حجاب غفلت است ؟ . هيچ يك . تنها كسى مىترسد كه به آينده بنگرد / 126 و در عواقب امور بينديشد . چنين انسانى است كه از احكام دين سود مىبرد . پس خوف از علامات عقل است .
نگاهبانى خدا
[ 4 ]
تَنْزِيلًا مِمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَ السَّماواتِ الْعُلى
از جانب كسى كه زمين و آسمانهاى بلند را آفريده است نازل شده . » گاه انسان را از خواندن برخى ارقام علمى حيرت فرا مىگيرد . در قديم ستاره شناسان شمار ستارگان آسمان را هزارها رقم مىزدند سپس به ميليونها و ميلياردها رقم زدند و از آن پس علمشان از شمارش ستارگان عاجز آمد . همچنين روزگارى