قيامتى شده بر پا به قم كه واهمه گفت
مگر كه زلزلت الارض را رسيده زمان
مگر كه يونسى اندر دهان ماهى شد
مگر كه نوح به كشتى نشست در طوفان
مگر كه مه به محاقش رسيد نا هنگام
مگر كه نيز اعظم به ظل شده است نهان
مگر كه عرش برين بر زمين فرود آمد
و يا جنازه علامه شد به عرض روان
صداى ضجه مرد و زن و صغير و كبير
زارتحال چنان عالم عظيم الشان
قلم شكسته و دل خسته و زبان بسته
چگونه وصف تو را مثل من كند عنوان
زدرس و بحث و ز تعليم و تربيت تا هست
سخن ، فيوض الهى تو را رسد هر آن
تو جان جان حسن زاده كى روى از ياد
اگر چه پيكرت از ديدگان شده پنهان
آيه الله علامه طباطبائى در آخر ذى الحجه 1321 هق در تبريز ديده به جهان گشود ، و در صبح يكشنبه 18 محرم الحرام 1402 هق مطابق 24 آبان 1360 هش ، در ارض اقدس قم كه هنالك الولايه لله الحق ، نداى حق را لبيك گفت و به خطاب
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي