تشنيع كرده است و آنانرا به ضروريات انكار عقل نسبت داده است و خطا در فهم است نه در مفهوم و همانا كه قصور از اعوجاج فهمشان است زيرا كه مراد ارباب نظر اين است كه نفس بذاتها مدرك كليات است و جزئيات محسوسه را بواسطه آلاتش كه حواس جسمانيه اند ادراك مىكند و اين كلامى است حق كه مرائى در آن نيست . انتهى .
نصوص الحكم بر فصوص الحكم (فارسى) — صفحة 187
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص١٨٧