كفّاره دهد و بعضى آن را باعث فساد حج دانستهاند و اين قول در مورد استمنايى كه در حال غير احرام نيز حرام است ، احوط است .
چهارم : عقد نكاح
352 1 ازدواج و عقد نمودن در حال احرام براى خود يا ديگرى ، حرام است ، چه آن ديگرى در حال احرام باشد يا نه ، و چه عقدِ دائمى باشد يا غير آن .
2 اگر در حال احرام ، عقدى واقع شد ، داراى چند صورت است :
353 الف اگر شخصى كه مُحرم است براى خود زنى را عقد نمايد ، در صورتى كه علم به حرمت داشته باشد ، حرمت ابدى براى او حاصل مىشود ، يعنى هيچ گاه نمىتواند با آن زن ازدواج نمايد .
354 ب هر گاه شخصى زنى را براى شخص مُحرم عقد نمايد و شوهر با آن زن نزديكى كند و علم به حرمت داشته باشند ، بر هر كدام يك شتر واجب مىشود و بر زن نيز واجب مىشود اگر علم به حرمت داشته است .
355 3 شاهد شدن در مجلس عقد ، بر مُحرم حرام است و نيز بنا بر احتياط گواهى دادن بر عقدى كه قبلًا واقع شده ، جائز نيست اگر چه قبل از احرام شاهد بر آن بوده است .
پنجم : استعمال بوى خوش
356 1 استعمال بوى خوش و انواع عطر و موادى كه مانند زعفران ، بوى خوش دارند ، چه به نحو بوييدن يا خوردن و يا ماليدن ، بر مُحرم حرام