قتل بر اثر رابطه نامشروع
6219 . شخصى به نام « الف » از مدتى قبل با خانمى شوهردار رابطه نامشروع برقرار مىنمايد ، حتى يك بار با هم به شمال مىروند . شوهر آن خانم به علت همين رابطهاى نامشروع خانم را مطلّقه نموده است . خانم به لحاظ دلزدگى از شوهر به « الف » علاقهمند بوده و گفته است مىخواستم همسر « الف » شوم و پدر و برادر آن خانم ، « الف » را در خانه خود مىبينند ، دست و پاى او را طناب پيچ مىكنند ، به جلوى منزل « الف » مىبرند و در حضور مادر « الف » با ضربات چاقو او را به قتل مىرسانند . يكى از ضربات چاقو به قفسه سينهى مقتول اصابت كرده و باعث مرگش شده است ، ضارب آن پدر آن خانم مىباشد كه تحت تعقيب است . وكيل متّهم مدّعى گرديده موكّلش با اعتقاد به مهدور الدّم بودن مقتول اقدام به قتل « الف » كرده است و اتّهام را قتل عمدى ندانسته است . اينك با توجه به مراتب بالا و با عنايت به سوابق آشنايى مقتول با خانواده متّهم و علاقهء شديد آن خانم به « الف » و اينكه مىخواسته همسرش شود و مقتول هم مجرّد بوده است ، آيا ادّعاى اعتقاد به مهدور الدّم بودن « الف » شرعاً و قانوناً پذيرفته مىشود و وجاهت قانونى دارد ؟
ج . صرف امر مزبور مجوّز قتل نيست و مقتول مهدور الدّم نمىباشد و بهتر اين است صاحبان دم به ديه مصالحه نمايند و « ان تعفوا أقرب للتّقوى » و ثبوت توهّم هدر دم مىتواند نافى عمدى بودن باشد .
انكار بعد از اعتراف
6220 . اگر كسى مدّعى قتل عمد باشد يعنى نزد حاكم شرع به قتل عمد اقرار كند يا ثابت شود كه قبلًا اقرار نموده است ، اما فعلًا منكر است آيا متّهم به اقرار قبلى خود مأخوذ است كه محكوم به قصاص باشد ، يا در قتل شبه عمد محكوم به ديه مىباشد ؟
ج . انكار تأثيرى ندارد .