ج . بايد هم قصدى باشد و هم عملى هر دو با هم به تناسب موارد كه صدق عرفى به طور قطعى و جزمى محقق شود .
كسانى كه چند سال جايى مىمانند
3011 . كسانى كه در جايى ساكن مىشوند ولى نمىدانند تا چند مدّت در آنجا خواهند ماند - مثلًا طلّاب حوزهاى علميّهى قم - وظيفه آنها نسبت به نماز و روزه چگونه خواهد بود ؟
ج . اگر قصد دارند كه بعد از تحصيل بروند يا احتمالى كه سلب كنندهى سكون و آرامش روح باشد - كه در توطّن لازم است - ، مىدهند كه از آن محل بروند ، وطن صدق نمىكند .
3012 . دانشجويان و طلّاب و يا . . . كه حدود چهار سال يا بيشتر در شهرى مىمانند ، آيا آن شهر وطن حساب مىشود ؟
ج . وطن محسوب نمىشود .
وطن محصّلين
3013 . طلبهاى كه در شهر ديگرى - غير از وطنش - درس مىخواند و نمىتواند قصد ده روز كند و هر چهارشنبه به وطن خويش بازمىگردد ، آيا نماز او شكسته است يا تمام ؟ روزهى او چه حكمى دارد ؟
ج . نماز و روزهاش تمام است .
توقف طولانى اساتيد و محصّلين
3014 . آيا بدون قصد توطن ، امكان دارد محلى حكم وطن را پيدا كند ؟ مثلًا استاد يا طلبهاى ده سال است كه بدون قصد توطن مقيم اهواز شده است و مشغول تحصيل و تدريس است ، آيا قم يا اهواز براى فرد مذكور حكم وطن را دارد ؟
ج . خير ، وطن نمىشود ؛ مگر به نحوى كه در پاسخ استفتائات گذشته ذكر شد .