حكم مسافرى كه به دو مكان سفر مىكند
2986 . مسافرى به مقصد سه فرسخى سفر مىكند ، ولى از اوّل قصد دارد كه در اثناى راه به جادّه فرعى كه يك فرسخ است به جهت كارى برود و از همان راه به جادهى اصلى برگردد و سفر خود را ادامه دهد نماز اين مسافر چه حكمى دارد ؟
ج . اگر مقدار مسافتى را كه مىرود و بر مىگردد مجموعاً به هشت فرسخ برسد ، نمازش قصر است .
دانشجويان كه خوابگاه آنها بيش از حدّ شرعى است
2987 . دانشجويانى كه فاصله وطن آنها تا محل تحصيل بيش از 4 فرسخ شرعى و خوابگاه آنان در خارج شهر با فاصله بيشتر از 5 / 22 كيلومتر است و دانشجو دو يا چند هفته يك بار به وطن مراجعت مىكند و حد اقل براى يك ترم چنين برنامهاى دارد ، حكم نماز و روزه آنها را در محل تحصيل ، خوابگاه و بين راه بيان فرماييد .
ج . اگر مرتّب بين محل تحصيل و خوابگاه در رفت و آمد باشد ، نماز آنها در آن دو محل و بين راه تمام است .
معيار در مسافت شرعى
2988 . آيا معيار در مسافت شرعى اين است كه بر روى زمين به اندازهى مسافت از وطن دور شويم يا اين كه مثلًا اگر با بالن ارتفاع بيش از 5 / 22 كيلومتر را بالا برويم و در بالاى شهر قرار داشته باشيم بازهم مسافت شرعيّه صدق مىكند و بايد در آنجا نماز را شكسته بخوانيم ؟
ج . ظاهراً فرقى نمىكند و در حدّ ترخص تقدير استوا مىشود .
تبدّل قصد
2989 . عامل أو طالب يقطع ما دون أربعة فراسخ الى مَقَرَّ عَمَلِه يومِياً ، فلا يبلغ ذَهابه و إيابه