ج . اگر تا قبل از ظهر مفطرى به جا نياورده ، بايد نيّت روزه كند و اين عدم نيّت صوم است به جهت عدم وجوب و عدم صحّت نه نيّت قطع صوم واجب .
مسافرت به اندازهى مسافت شرعى به جهت ابطال روزه
2956 . كسى كه در ماه رمضان به شهر هشت فرسخى مسافرت مىكند و منظورش اين است كه در همان شهر روزهاش را بخورد . ولى نتوانسته و فرصت پيدا نكرده تا مبطل به عمل آورد و بعد از برگشتن در محل ، نيّت روزه همان روز را نموده است ، آيا روزهاش صحيح است ؟
ج . اگر قبل از ظهر به محل خودش رسيد ، بايد نيّت روزه كند و روزهاش صحيح است .
نوافل يوميّه در سفر
2957 . آيا مسافر مىتواند نوافل يوميّه را به جا آورد و براى او نيز مستحب مىباشد ؟
ج . نافله ظهر و عصر در سفر ، يعنى در جايى كه بايد نماز ظهر و عصر را شكسته خواند ساقط مىشود و اما در نافله عشا مختار ، عدم سقوط آن در سفر است ، ولى احتياط اين است كه به نيّت اين كه شايد مطلوب باشد ، به جا آورد .
نمازى را كه مسافر در سفر تمام خوانده
2958 . مسافر در سفر نماز را تمام خوانده ، روزه را هم گرفته ، بعداً فهميده كه بايد نماز را شكسته بخواند و روزه را افطار نمايد . آيا نماز و روزهى قبلى وى درست است يا احتياج به اعاده دارد ؟
ج . اگر اصلًا جاهل به حكم سفر بوده ، نماز و روزهاش صحيح است . ( توضيح بيشتر در مسائل 1104 الى 1108 و 1359 و 1360 رساله مذكور است . )