اظهر صحّت نماز دوّم است و احوط به جا آوردن نماز احتياط بعد از نماز دوّم و اعادهى نماز اوّلى بعد از آن است ، اما در صورتى كه نماز دوّم مترتّب بر نماز اوّلى باشد - مثل ظهر و عصر - اگر عمداً اين كار را كرده ، نماز دوّم باطل است ؛ و اگر سهواً بوده پس خالى از وجه نيست كه از نماز دوّم به نماز احتياط عدول كند ، و احتياط در اعادهى اصل نماز با اين عدول است .
حدث در نماز احتياط
2326 . شخصى بين نماز احتياط حدثى از او سر زده است ؛ آيا اعادهى ركعت احتياط به تنهايى كافى است يا بايد نماز را هم اعاده كند ؟
ج . بايد اصل نماز را اعاده كند .
گمان بعد از شك
2327 . اگر نمازگزار بعد از شكى كه براى آن ، نماز احتياط لازم است ، گمان پيدا كند و طبق گمان عمل كند ؛ آيا نماز احتياط بخواند يا نه ؟
ج . خير ، نخواند .
تنگى وقت براى نماز عصر و نماز احتياط ظهر
2328 . اگر شخصى در نماز ظهر شكى كند كه نماز احتياط دارد ، و وقت نماز عصر آن قدر تنگ است كه ممكن نباشد حد اقل يك ركعت عصر را پيش از غروب بخواند ؛ در اين صورت كدام يك را بايد مقدّم دارد ؟
ج . بايد نماز عصر را بخواند و نماز ظهر را بعداً قضا كند .
نماز احتياط براى فردى كه خوابيده نماز مىخواند
2329 . شخصى كه نماز چهار ركعتى را خوابيده مىخواند ، اگر بين سه و چهار شكّ كند ،