تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات (فارسى) — صفحة 131

مساهمون:

ص١٣١

كسى كه نمىتواند قرائت را بدون دندان درست بخواند

1931 . كسى كه دندانش شكسته يا كشيده شده و نمىتواند قرائت را درست بخواند ، آيا لازم است دندان مصنوعى بگذارد تا بتواند نماز را صحيح بخواند يا نه ؟ ج . اگر عسر و حرج ندارد ، بايد بگذارد .

كسى كه نمىتواند قرائت و اذكار را حفظ كند

1932 . در صورتى كه مريضى نتواند قرائت و ذكرهاى نماز را به حافظه بسپارد و همچنين قادر نباشد از روى نوشته بخواند ، آيا بر اطرافيان واجب است قرائت و ذكرهاى نماز را بلند بخوانند تا وى تكرار كند ؟ ج . واجب نيست و مىتوانند اجرت بگيرند .

مريضى كه به خاطر عمل جرّاحى حنجره ، نبايد سخن بگويد

1933 . شخص مريضى كه حنجره‌اش را عمل جرّاحى كرده‌اند و تا مدّتى اصلًا نبايد سخن بگويد ، چگونه نماز بخواند ؟ ج . نمازش حكم نماز اخرس را دارد كه با اشاره و حركت دادن زبان است و پس از خوب شدن ، نمازهايى را كه به اين صورت خوانده ، قضا ندارد .

كسى كه لوزه عمل كرده و نمىتواند حرف بزند

1934 . شخصى لوزه‌اش را عمل كرده است و دكتر به او مىگويد نبايد صحبت كند ، در اين صورت ذكرهاى نماز را چگونه بيان كند ؟ آيا مىتواند در دلش بگويد و به لفظ نياورد و يا مىتواند نمازها را در وقت نخواند و پس از بهبودى قضا نمايد ؟ ج . حكم او مثل أخرس است و اگر به وظيفه عمل كند ، قضا ندارد و نمىتواند نماز را در وقت نخواند .