تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات (فارسى) — صفحة 191

مساهمون:

ص١٩١

اشتباه در وضوى نيابتى

668 . كسى وظيفه‌اش وضو به كمك نايب بوده ، امّا چگونگى وضوى نيابتى را نمىدانسته و وضوى نيابتى را اشتباهى انجام داده است ، آيا نمازهايى را كه خوانده است صحيح است يا بايد قضا نمايد ؟ ج . در فرض بطلان وضو و عدم عمل به وظيفه بايد قضا كند .

اگر نايب گرفتن مستلزم رو زدن باشد

669 . كسى كه وظيفه‌اش وضو به كمك نايب است ؛ امّا گرفتن نايب موجب رو انداختن و منّت مىشود ، چه بايد بكند ؟ ج . آن چه ذكر شده تا به حدّ حرج نرسيده عذر نيست ، و اگر از لحاظ مالى متمكّن است ، پول بدهد و نايب اجير كند .

معيار شك در وضو توسط نايب

670 . افرادى كه توسط نايب ، وضو مىگيرند آيا يقين و شكّ خودشان ملاك است يا يقين و شك نايب ملاك عمل است ؟ ( مثلًا نايب پس از وضو يقين دارد مانع يا نجاستى در اعضاى وضو نبوده است ؛ ولى خودش معتقد است هنگام وضو مانع يا نجاست در اعضا بوده است . ) ج . يقين و شك خود آن شخص معيار است . اگر يقين دارد كه در هنگام وضو مانع بوده ، وضو باطل است و اگر شك دارد كه هنگام وضو بوده ، صحيح است .

اشتباه انجام دادن وضوى نيابتى

671 . شخصى وضوى نيابتى را اشتباه انجام داده تكليف نمازهاى خوانده‌شده‌ى او چيست ؟ آيا نايب ضامن است ؟ ج . خود مكلف ضامن نمازهاى خودش است .
استفتائات (فارسى) — صفحة 191 | الشيخ محمد تقي بهجت