المعلوم فى المدّة المعلومة على المهر المعلوم / قبلت التمتيع للمرء المعلوم » ، دو صورتى كه بالا ذكر شد يكى دائمى و يكى منقطع ، آيا اين دو عقد مرقوم صحيح است يا نه ، و دوباره احتياج به اجازه است يا نه ؟
ج - بعد از آنكه وكيل و مجاز بوده عقد مزبور صحيح است و حاجت به اجازه بعد ندارد . واللَّه العالم .
س 962 - كسى كه صيغه عقد نكاح خوانده و يك غلط نحوى نموده در صيغه ، به طورى كه اخلال به معناى مقصود نمىزند ، و ليكن بعد از دخول اين مطلب براى او آشكار شده ، آيا نكاح او صحيح است ؟
ج - بله صحيح است و اشكال ندارد .
س 963 - اگر شوهر در عقد شرط كند كه زن باكره باشد آيا مىتواند عقد را به هم بزند ؟ و اگر از روى اطمينان كه اين دختر باكره است اين شرط است ، يا بايد باكره بودن در عقد ذكر شود ؟
ج - اوّلًا بنا بر احتياط نمىتواند عقد را به هم بزند ، ولى مىتواند تفاوت بين مهر باكره و غير باكره را بگيرد . ثانياً مقصود از شرط منحصر به ذكر در عقد نيست و كفايت مىكند اجراء عقد مبنيّاً على ذلك ، مثل بقيه موارد اشتراط .
س 964 - زوجه در اوّل عقد شرط مىكند از حالا تا 50 سال ديگر وكيل و صاحب اختيار باشد از جانب زوج كه هر گاه بخواهد خود را طلاق دهد زوج هم قبول مىكند ، آيا چنين شرطى صحيح است يا خير ؟ و نيز زوجه شرط مىكند چنانچه طلاق واقع شود و زوجه فرزندى داشته باشد براى هميشه حق حضانت با زوجه باشد ؟ و نيز زن بتواند بىاذن مرد به روضهها و مشاهد مشرفه و به خانه خويشان و دوستان برود ، با تمام اين شروط صيغه عقد جارى شده و زوج هم قبول
استفتائات (1381ش) (فارسى) — صفحة 286
مساهمون: السيد الخوئي
ص٢٨٦