مىشود به مقامات مربوطه جهت دريافت طلب خود مراجعه و شكايت كند و معلوم است تا خاتمه دعوى متحمل مخارجى از قبيل تمبر و خرج اياب و ذهاب و وكيل و غيره خواهد شد ، چنانچه طلبكار از طلب خود بگذرد متضرر مىشود و به علاوه امكان دارد بازار كلاه بردارى رواج پيدا نمايد . غرض اين است كه با اين وصف وظيفه طلبكار چيست و مخارجى را كه كرده علاوه بر طلب خود آيا مىتواند از بدهكار بگيرد يا نه و چنانچه در ابتداء اقتراض و استقراض شرطى به بيان آيد كه در صورت مسامحه مديون و شكايت دائن كليه مخارج را علاوه بر اصل دين ، بدهكار به طلبكار بپردازد آيا اين شرط و قرارداد صحيح و لازم است يا خير ؟
ج - در مفروض سؤال حق مطالبه آن مصارف را ندارد ، مگر آنكه در خودِ قرض و يا عقد لازم ديگرى شرط شده باشد .
س 944 - زيدى سى سال قبل فوت كرده و بدهكاريش در دفتر ثبت بوده مثلًا ده تومان به مردم بدهكار است حالا بعد از سى سال در مقام اداء ، ده تومان اسكناس به ايشان بدهد كافى است يا خير ؟
ج - هر گاه طورى كه نوشتهايد ثبت شده ، يعنى به عنوان تومان بدون قيد و شرط ، دادن اسكناس فعلى كافى است .
چيزى كه پيدا شده
س 945 - اگر كسى يك يا دو اسكناس صد تومانى يا پانصد تومانى در خيابان و يا ممرّ عام يافت و برداشت ، آيا در حكم لقطه بىنشانى است كه تعريف ندارد ، يا چون علامت صد و پانصد دارد در حكم لقطهاى است كه تعريف آن لازم است ؟