ج - روزههايى كه به جهت مرض معذور از گرفتن آن بودهايد و مرض هم ممتد بوده تا ماه رمضان بعد ، بر شما نه اداى آنها واجب بوده است ، و نه قضاى آن در حال حيات و نه بعد از ممات ، پس وصيت به آن هم لازم نيست ، فقط واجب است كه از براى هر روزى فديه بدهيد و مقدار آن تقريباً ده سير طعام است كه بايد به فقير داده شود .
س 366 - كسى كه در ذمهاش روزهء قضا و يا كفاره و يا نذر مطلق دارد مىتواند اجير ديگرى باشد يا نه ؟
ج - بلى مىتواند . واللَّه العالم .
س 367 - دخترى كه نه سالش تمام شده ولى به واسطه ضعيفى و كمى قوه نمىتواند روزه بگيرد ، و بعد از ماه رمضان تا ماه رمضان هم نمىتواند قضاى او را بگيرد ، آيا قضا از او ساقط است ؟
ج - در اين صورت هر وقت توانايى پيدا نمود بايد قضاى آن را بگيرد و احتياط واجب دادن فديه است براى هر روز سه ربع كيلو طعام به فقير در آخر سال آن رمضان كه افطار نموده بود . واللَّه العالم .
كفارهء روزه
س 368 - زنى كه حائض در بين روز شد اگر قبلًا افطار كرده است كفاره بر او مىآيد و حرمتش از باب تجرّى است يا واقعاً حرام است ؟
ج - در فرض مزبور اگر افطار عمدى نموده بود احتياط واجب دادن كفاره در آن است .
س 369 - اگر مردى به واسطه عذرى روزه نبود و زن روزهدار خود را مجبور كرد