فرزندانى پيدا مىكنى كه از ديدار آنان شادمان مىشوى ، همين اندازه بهرهمند شدن براى تو مجاز است ، اما اين كه به مال و فرزندان مغرور و فريفته شوى ، خطايى بزرگ است ، بدان جهت كه اين مال باقى نمىماند ، و حتى اگر باقى هم بماند تو براى بهرهبردارى از آن بر جاى نمىمانى ، و فرزندان براى تو يا تو با آنها با هم باقى نمىمانيد ، و با پايان يافتن دور زينت دور آنها نيز پايان مىپذيرد . پس چه چيز براى تو باقى مىماند ؟
عمل تو تنها چيزى است كه باقى مىماند . و آنچه كه براى خود از اعمال صالح ذخيره مىكنى آن چيز است كه باقى مىماند ، و همان است كه زينت حيات آخرت را فراهم مىآورد .
وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَواباً وَ خَيْرٌ أَمَلًا
- و اعمال صالح باقى ماندهء در نزد پروردگارت ، هم پاداش بيشتر دارد و هم مايهء اميدوارى بيشتر است . » پس به جاى آن كه كوشش خويش را به گرد كردن مال و روى هم انباشتن اموال مصرف كنى ، و در لحظهاى از دنيا به روى ، / 424 يا اين كه خود را براى فرزندانى به رنج و تعب بيندازى كه روزى بر تو بشورند و از دوست بودن با تو به دشمنى با تو گرايند و تو را رها كنند و تنهايت گذارند ، به جاى همه اينها با انجام دادن اعمال صالح به خدا اعتماد كن .
آيا اعمال صالح چيست ؟
اين است كه در خانه بنشينى و به ياد پروردگارت باشى و تسبيحش گويى ؟ ؟ و نمازهاى پنجگانه را با نافلههاى آنها بگزارى ؟ يا خمس و زكات بدهى ؟ يا به جهاد بپردازى ؟ يا اين كه كارخانهاى تأسيس كنى و راهى بسازى به خاطر خدا و خير مجتمع ؟
همهء اينها چون خالصانه براى خدا باشد ، از باقيات صالحات است ، و بر دو گونه تقسيم مىشود :
گونهء اول : آن كه آدمى پاداش آن را تنها در آخرت مىبيند ، هر چند در دنيا