حديث را كه به روايت أبو ذر نشنيدهاى كه : رسول خدا ( ص ) گفت : « مردى گفت به خداى سوگند كه او فلانى را نخواهد آمرزيد ، پس خدا گفت : چه كس با سوگند ياد كردن گفت كه من نخواهم آمرزيد ؟ پس بدانى كه من او را آمرزيدم ، و عمل آن ديگرى را با گفتن اين كه خدا فلانى را نخواهد آمرزيد باطل كردم » .
[ 55 ]
وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
- و پروردگارت دربارهء آن كسان كه در آسمانها و زمين جاى دارند داناتر است ، » و مىداند كه چه مىكنند . ( من ) موصوله را كه براى عاقل مىآيد ملاحظه كن ، پس مىتوانيم بگوييم كه : پروردگارت به آنچه در آسمانها و زمين از جنس عاقل زندگى مىكند آگاهى دارد ، خواه از جنس بشر باشد و خواه از جنس فرشتگان .
وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلى بَعْضٍ
- و ما بعضى از پيامبران را بر بعضى ديگر برترى بخشيديم . » پيامبران نيز همچون ديگر افراد بشر درجات فروتر و برتر دارند ، و برترين پيامبران رسولانند ، و برترين رسولان / 250 پنج رسولند كه به نام اولوا العزم خوانده مىشوند كه برترين آنان رسول اللَّه ( ص ) است ، و رسول اللَّه ( ص ) در حديثى گفته است :
« به شش چيز از ديگر پيامبران برترى يافتم : جامعترين كلمات به من بخشيده شد ، و با ترس دشمنان از من از فاصلهاى برابر با يك ماه راهپيمايى نصرت شدم ، و غنايم جنگى بر من حلال شد ، و زمين محل سجود پاكيزهء من قرار گرفت ، و به همهء آفريدگان مبعوث شدم ، و پيامبرى به من پايان يافت » .
وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً
- و به داود زبور داديم . » چنان مىنمايد كه زبور داوود كتاب دعا و مناجات داوود با خداوند سبحانه و تعالى بوده است ، و چنان كه معلوم شده ، شمارهء كتابهاى خدا صد و بيست و چهار است كه هر يك از آنها به مقتضاى اوضاع و احوال زمانى معين نازل شده است ، و شايد تنها ذكر شدن كتاب داود به سببهاى زير مىبوده باشد :
1 - خدا در آن از آمدن پيامبر محمّد ( ص ) بشارت داده و گفته است كه به زودى زمين را ميراث بندگان صالح خويش قرار خواهد داد .