أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصارُ * إِنَّ ذلِكَ لَحَقٌّ تَخاصُمُ أَهْلِ النَّارِ
- و گفتند كه ما را چه شده است كه مردمانى را نمىبينيم كه آنان را از جملهء اشرار مىشمرديم * و به مسخره كردن ايشان مىپرداختيم ، چرا از ديدار ما دور ماندهاند ؟ » ، پس براى مردم حكمهاى فورى صادر نكنيد بلكه لازم است كه مقياس ما در حكم و اظهار نظر وابستهء به مقدار ملتزم بودن ايشان به ارزشها بوده باشد .
بنا بر اين به كارهاى نيكى كه انجام دادى مغرور مباش ، و كارهاى بد مردمان را بر ايشان عيب مگير ، و خود را برتر از ديگران مشمار . و باشد كه شخصى عملى را در صورتى بر برادر دينى خود عيب شمارد كه خود مرتكب كارى زشتتر از آن مىشود ، و شايد / 249 آن شخص به عذرى ناگزير از انجام دادن آن كار زشت بوده ، و بر اثر فشارهاى تربيتى يا اقتصادى يا اجتماعى مرتكب آن عمل شده است ، در صورتى كه شخص عيب جوى وى بدون فشار همان عمل را انجام مىدهد ، و در اين صورت است كه خدا گناه برادر او را مىبخشد ولى خود او را از آمرزش محروم مىسازد .
تو را ما به عنوان وكيل براى ايشان نفرستاديم
[ 54 ]
رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ إِنْ يَشَأْ يَرْحَمْكُمْ أَوْ إِنْ يَشَأْ يُعَذِّبْكُمْ وَ ما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا
- پروردگارتان به خوبى شما را مىشناسد ، اگر بخواهد شما را مشمول رحمت خود قرار مىدهد ، و اگر بخواهد عذابتان مىدهد ، و تو را به عنوان وكيل براى ايشان به رسالت نفرستادهايم . » رسول همچون گواه و بشارت دهنده و بيم دهندهاى به رسالت مبعوث شده است نه براى آن كه وكيل خدا براى مردم باشد تا هر كس را كه بخواهد در رحمت خدا داخل كند ، و هر كه را خواهد از آن خارج سازد . اين كار تنها اختصاص به خدا دارد .
پس تو نمىتوانى مردمان را ، چنان كه مىخواهى ، دسته بندى كنى ؛ آيا اين