[ 117 ] پايان كار بدعتگذاران و دروغگويان و دروغبندان دردناك است ، و بهره‌مندى آنان از دنيا اندك . مَتاعٌ قَلِيلٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ - متاعى اندك ( در اين دنيا نصيب آنان مىشود ) و عذابى دردناك خواهند چشيد . » از اين آيه معلوم مىشود كه بدعتگذار تغييرى در دين نمىدهد مگر براى تسكين هواى نفس خود يا نفس / 147 سلطان و حاكم ، و براى تحقق بخشيدن به مصلحتى ذاتى كه خدا ما را از آن بيم داده و به عذابى دردناك تهديد كرده است كه در مقابل آن خواهيم چشيد . [ 118 ] اينك سؤالى كه پيش مىآيد چنين است : اگر محرّمات منحصر به چيزهايى باشد كه پيش از اين ذكر شد ، پس به چه سبب بر بنى اسراييل چيزهاى فراوانى از خوراكيها و جز آن حرام شده است ؟ ! پروردگارمان در پاسخ اين سؤال مىگويد : وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا ما قَصَصْنا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ - و بر جهودان چيزهايى را حرام كرديم كه پيش از اين تو را از آن آگاه ساختيم ، و ما به ايشان ستم روا نداشتيم بلكه خود بر خويشتن ستم مىكردند . » بر خودشان تنگ گرفتند و ستم كردند ، پس خدا چيزهايى را كه بر ايشان حلال بود حرام ساخت ، و در آيه‌اى ديگر آمده است : فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ - پس به سبب ستمى كه از يهوديان صورت گرفت ،