تا از حاجتى كه به پروردگار خويش دارد آگاه شود ، پس تنها رو به او كند و بر او تجبّر نشان ندهد .
بنا بر اين هدف اعلى براى نعمتهاى مسكن و آنچه بشر را از شرور و بديهاى طبيعت حفظ مىكند ، آن است كه : او را به پروردگارش تسليم كند تا بدين گونه نفس خويش را از خشم خدا دور نگاه دارد .
هدايت در ميان اكراه و اختيار
[ 82 ] ولى قوهء دفع به درجهء اكراه و به زور به كار برانگيختن نيست ، پس خدا مىخواهد كه انسان را با نعمتهاى فراوانى كه به او ارزانى داشته است هدايت كند ، ولى هرگز نمىخواهد كه او را به اين كار مجبور سازد ، پس چون از رسالت اعراض كند ، بر رسول چيزى جز ابلاغ رسالت نيست . فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما عَلَيْكَ الْبَلاغُ الْمُبِينُ - پس اگر پشت گردانند ، بر تو وظيفه‌اى جز ابلاغ آشكار نيست . » [ 83 ] و نقص در آيات يا در وسايل معرفت بشر نيست ، بلكه در ارادهء كفرى است كه عزم به باقى ماندن بر آن جزم كرده‌اند . يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللَّهِ ثُمَّ يُنْكِرُونَها وَ أَكْثَرُهُمُ الْكافِرُونَ - نعمت خدا را مىشناسند و سپس منكر آن مىشوند و بيشتر ايشان كافرانند . » / 106
[ سوره النحل ( 16 ) : آيات 84 تا 89 ]
وَ يَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً ثُمَّ لا يُؤْذَنُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ ( 84 ) وَ إِذا رَأَى الَّذِينَ ظَلَمُوا الْعَذابَ فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ ( 85 ) وَ إِذا رَأَى الَّذِينَ أَشْرَكُوا شُرَكاءَهُمْ قالُوا رَبَّنا هؤُلاءِ شُرَكاؤُنَا الَّذِينَ كُنَّا نَدْعُوا مِنْ دُونِكَ