مسأله 3 - چند طايفهاند كه واجب نيست در شبهاى يازده و دوازده و سيزدهم در منى بمانند :
اول - بيماران و پرستاران آنها و ديگر كسانى كه براى آنها مشقت داشته باشد ماندن به هر عذرى كه باشد .
دوم - كسانى كه ترس آن دارند كه اگر شب را بمانند مال آنها در مكه از بين مىرود به شرطى كه مال مُعتَدٌّ به باشد .
سوم - شبانهايى كه احتياج دارد حيوانات آنها به چرانيدن در شب .
چهارم - كسانى كه متكفل آب دادن به حجاج هستند در مكه .
پنجم - كسانى كه شب را در مكه بيدار باشند و به عبادت مشغول باشند تا صبح و كار ديگر جز آن نكنند مگر كارهاى ضرورى از قبيل خوردن و آشاميدن به قدر احتياج و تجديد وضو .
مسأله 4 - كسى كه در احرام عمرهء تمتع از صيد و زن اجتناب نكرده بايد شب سيزدهم بماند ، و اين حكم اختصاص به احرام حج ندارد .
مسأله 5 - مقدار شب كه واجب است در اين سه شب بيتوته كرد از أول شب است تا نصف آن ، پس كسى كه از غروب بيتوته كرد در منى تا نيمه شب مانع ندارد بعد از آن بيرون برود ، و احتياط مستحب آن است كه پيش از طلوع صبح وارد مكه نشود .
مسأله 6 - كسى كه در أول شب بىعذر در منى نبود احتياط واجب آن است كه قبل از نيمه شب برگردد و تا صبح بماند .
مسأله 7 - نيمه شب را بايد از أول غروب تا طلوع آفتاب حساب كنند بنابر احتياط واجب ، و احتياط آن است كه از مغرب شرعى حساب كنند .
مسأله 8 - بيتوتهء در منى از عبادات است و بايد با نيت خالص براى اطاعت خداوند بهجا آورد .
مناسك الحج ( بالعربية ) و مناسك حج ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 31 ) — صفحة مناسك حج 254
مساهمون: السيد الخميني
صمناسك حج ٢٥٤