مسأله 6 - در سعى ما بين صفا و مروه جايز است سواره و بر روى محمل ، چه در حال اختيار و چه با عذر ، لكن راه رفتن افضل است .
مسأله 7 - طهارت از حدث و خبث و ستر عورت در سعى معتبر نيست گرچه احوط مراعات طهارت از حدث است .
مسأله 8 - واجب است سعى را بعد از طواف و نماز آن بهجا آورد ، و اگر عمداً پيش از آنها بهجا آورد بايد بعد از طواف و نماز آن را اعاده كند .
مسأله 9 - اگر از روى فراموشى مقدم بدارد سعى را بر طواف ، اقوا آن است كه آن را اعاده كند و همچنين است اگر از روى ندانستن مسأله مقدم بدارد .
مسأله 10 - واجب است رفتن و برگشتن از راه متعارف باشد ، پس اگر از راه غير متعارف به صفا برود يا به مروه سعيش باطل است .
مسأله 11 - اگر بين صفا و مروه را دو طبقه يا چند طبقه كنند و تمام طبقات بين دو كوه باشد ، از هر طبقه جايز است سعى كند گرچه احوط سعى از همان راهى است كه از أول متعارف بوده .
مسأله 12 - اگر طبقهء زيرزمينى درست شد و كوه صفا و مروه ريشهدار بود و سعى بين آن دو واقع شد صحيح است على الظاهر ، و احوط سعى از طبقهء روى زمينى است .
مسأله 13 - واجب است در وقت رفتن به طرف مروه متوجه به آنجا ، و وقت رفتن رو به صفا متوجه به آن باشد ، پس اگر عقب عقب برود يا پهلو را به طرف صفا يا مروه كند و برود باطل است ، لكن نگاه كردن به چپ و راست بلكه گاهى به پشت سر اشكال ندارد .
مسأله 14 - جايز است به جهت استراحت و رفع خستگى ، نشستن يا خوابيدن بر صفا يا مروه ، و همين طور جايز است نشستن يا خوابيدن بين آنها براى رفع خستگى و لازم نيست عذرى داشته باشد بنابر اقوا .
مناسك الحج ( بالعربية ) و مناسك حج ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 31 ) — صفحة مناسك حج 169
مساهمون: السيد الخميني
صمناسك حج ١٦٩