مسألهء 2 - عمره و حج و اجزاى آنها از عبادات است ، و بايد با نيت خالص براى طاعت خداوند تعالى به جا آورد .
مسألهء 3 - اگر عمره را به ريا يا غير آن باطل كند ، احتياط واجب آن است كه حج افراد به جا آورد و پس از آن عمرهء مفرده به جا آورد و در سال ديگر حج را اعاده كند .
مسألهء 4 - اگر حج را به نيت خالص به جا نياورد و به ريا و غير آن باطل كند ، بايد سال ديگر عمره و حج را اعاده كند .
مسألهء 5 - اگر بعضى از اركان عمره يا حج را به نيت خالص نياورد و به ريا و غير آن باطل كند و نتواند آن را جبران كند ، پس در عمره حكم بطلان عمره را دارد و در حج حكم بطلان حج را ؛ ولى اگر محل جبران باقى است و جبران كرد ، عملش صحيح مىشود ، گرچه معصيتكار است .
مسألهء 6 - اگر به واسطهء ندانستن مسأله يا جهت ديگر به جاى نيت عمرهء تمتع ، حج تمتع را قصد كند ، پس اگر در نظرش آن است كه همين عمل را كه همه به جا مىآورند او هم به جا آورد و گمان كرده جزء اول از دو جزء حج ، اسمش حج تمتع است ، ظاهراً عمل او صحيح است و عمرهء تمتع است ، و بهتر آن است كه نيت را تجديد كند .
مسألهء 7 - اگر به واسطهء ندانستن مسأله يا جهت ديگر گمان كند كه حج تمتع بر عمرهء تمتع مقدم است و نيت حج تمتع كند به عزم اينكه پس از احرام برود به عرفات و مشعر و حج به جا آورد و عمره را پس از آن به جا آورد ، احرام او باطل است و بايد در ميقات تجديد احرام كند ؛ و اگر از ميقات گذشته است ، بايد در صورت امكان برگردد به ميقات و مُحرم
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 78
مساهمون: السيد الخميني
ص٧٨