مسأله 5 - بعد از شستن صورت بايد دست راست و بعد از آن دست چپ را از آرنج تا سر انگشتها بشويد ، و براى آن كه يقين كند آرنج را كاملًا شسته بايد مقدارى بالاتر از آرنج را هم بشويد .
مسأله 6 - شستن توى بينى و مقدارى از لب و چشم كه در وقت بستن ديده نمىشود واجب نيست ، ولى براى آن كه يقين كند از جاهايى كه بايد شسته شود چيزى باقى نمانده ، واجب است مقدارى از آنها را هم بشويد .
مسأله 7 - اگر احتمال دهد چرك يا چيز ديگرى در ابروها و گوشههاى چشم و لب و صورت و دستهاى او هست كه نمىگذارد آب به آنها برسد ، چنانچه احتمال او در نظر مردم بهجا باشد بايد پيش از وضو وارسى كند كه اگر هست بر طرف نمايد .
مسأله 8 - اگر كسى انگشتر در دست داشته باشد ، در موقع وضو گرفتن و شستن دستها بايد يا آن را از دست بيرون آورد و يا در انگشت بگرداند تا آب به زير آن برسد .
مسأله 9 - بعد از شستن صورت و دستها ، واجب است مسح جلو سر ، و احتياط مستحب آن است كه عرض آن از مقدار يك انگشت كمتر نباشد ، و همچنين احتياط مستحب آن است كه عرض آن به مقدار سه انگشت بسته باشد .
مسأله 10 - واجب نيست مسح سر بر پوست آن باشد ، بلكه بر موى جلوى سر هم صحيح است ، ولى كسى كه موى جلوى سر او به اندازهاى بلند است كه اگر شانه كند از حد جلوى سر تجاوز مىكند ، بايد بيخ موها را مسح كند و يا فرق سر را باز كرده ، پوست سر را مسح نمايد ، و اگر بر موهايى كه از حد جلوى سر تجاوز كرده يا بر موى جاهاى ديگر سر كه جلوى آن آمده مسح كند ، باطل است .
مسأله 11 - واجب است كه جاى مسح خشك باشد ، و اگر به قدرى تر باشد كه رطوبت آن به كف دست اثر كند ، مسح باطل است .
رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 28 ) — صفحة رسالهء نجاة العباد 13
مساهمون: السيد الخميني
صرسالهء نجاة العباد ١٣