باشد ، عاجز باشد از بهجا آوردن و اين شرط در حج واجب است ، و اما حج مستحب براى زنده در هر صورت مىشود نايب گرفت .
مسأله 7 - مرد براى زن و زن براى مرد مىتواند نايب شود ، لكن اولى آن است كه همجنس باشند .
مسأله 8 - مانع ندارد نيابت كردن كسى كه حج نرفته باشد ؛ چه مرد باشد چه زن ، از مرد و زن .
مسأله 9 - بايد نايب قصد نيابت كند به اين كه عمل حج را براى نيابت از فلان بهجا مىآورم ، و بايد تعيين كند كه از كى بهجا مىآورد و لازم نيست اسم او را ببرد ، و لكن مستحب است در همهء موقفها اسم او را ببرد .
مسأله 10 - جايز نيست كسى را كه عاجز است از عمل كردن به بعض اعمال حج ، نايب بگيرند .
مسأله 11 - اگر نايب پيش از احرام بميرد و يا پيش از داخل شدن در حرم بميرد كفايت نمىكند كار او از ميت ، بلكه بايد براى او حج بگيرند ، و اگر بميرد بعد از احرام و داخل شدن در حرم ، كافى است براى ميت و لازم نيست اجير بگيرند .
مسأله 12 - اگر اجير كنند كسى را براى حج و تعيين نكنند كه اجرت براى خود عمل است يا عمل و مقدمات است ، ظاهر آن است كه براى همه است از مقدمات و عمل ، پس اگر اجير بميرد در حرم بعد از احرام ، مستحق اجرت مىشود به نسبت راهى كه رفته و عملى كه كرده ، و همينطور اگر بين عمل بميرد هر جا باشد . بلى اگر مصداق عرفى حج را آورده بايد اجرت تمام عمل را بدهند ، گرچه بعض خصوصيات را نسيان كرده باشد و مرده باشد .
مسأله 13 - شرط نيست در اجاره آن كه راه را تعيين كنند ، لكن اگر تعيين كردند بايد عمل كند . و اگر عمل نكرد به مقدار مخالفت ، از اجرت او كسر مىشود ، بلكه اگر اجير
رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 28 ) — صفحة رسالهء نجاة العباد 207
مساهمون: السيد الخميني
صرسالهء نجاة العباد ٢٠٧