مىكند . اين كتاب مقدس چون قرآن كريم ، سفرهء الهى است كه در آن ، همه گونه نعمت موجود است و هركس به مقدار اشتهاى معنوى خود از آن استفاده مىكند « 1 » . اين كتاب همچون قرآن الهى ، ادقِّ « 2 » معارف غيبى كه از تجليات الهى در ملك و ملكوت و جبروت و لاهوت و ما فوق آن حاصل مىشود ، در ذهن من و تو نيايد و دست طلبكاران از حقايق آن كوتاه است ، به شيوهء خاص خود ، قطراتى كه از درياى بىكران عرفان خود مىچشاند و آنان را محو و نابود مىكند :
پس عدم گردم عدم چون ارغنون * گويدم انا اليه راجعون « 3 »
پس تو اى نويسندهء محروم از همهء معارف و بىخبر از كون و مكان ، قلم را بشكن و صحيفه را ببند و از حدّ خود كه هواهاى نفسانى چون تار عنكبوت بر سراسر وجودت پيچيده و هر روز و شب افزون مىگردد ، به فضل لايزال الهى پناه ببر ؛ « إنّه ذو رحمة واسعة »
و من اين كتاب بزرگ را به فرزند عزيزم كه در جبههء او نور و نورٌ عَلى نُور مىبينم و آن عزيز كه يادگار احمد « 4 » و از سلالهء پاك ائمهء اطهار - عليهم سلام اللَّه - و پروردهء دامن پاك مادر عزيزش كه سلالهء پاك ائمهء اطهار و از طباطبايىها كه افتخار فرزندى حسنين را دارند ؛ اهدا كردم و اميدوارم او از علماى برجسته و فقهاى متعهد و از عرفاى مجاهد فى سبيل اللَّه در دو جبههء ظاهر و باطن شود و از
هامش
( 1 ) - اشاره است به حديث منقول از رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم : « إنّ هذا القرآن مأدُبة اللَّه فتعلّموا ماْدبتهما استطعتم » . ( أمالي السيّد المرتضى ، ج 2 ، ص 27 ، مجلس 27 ؛ جامع الأخبار ، ص 114 ، حديث 4 ؛ كنز العمّال ، ج 1 ، ص 526 ، حديث 2356 )
( 2 ) - « دقيقترين » .
( 3 ) - مثنوى معنوى ، دفتر سوم ، ص 512 .
( 4 ) - « آقاى سيد احمد خمينى » .