اين مدت معاويه كه دشمن سرسخت على عليه السّلام و خاندان او بود و سالها به طمع خلافت ( در ابتدا به نام خونخواهى خليفه سوم و اخيرا به دعوى صريح خلافت ) جنگيده بود به عراق كه مقر خلافت امام حسن عليه السّلام بود لشكر كشيد و جنگ آغاز كرد و از سوى ديگر سرداران لشكريان امام حسن عليه السّلام را تدريجا با پولهاى گزاف و نويدهاى فريبنده اغوا نمود و لشكريان را بر آن حضرت شورانيد 256 .
بالا خره آن حضرت به صلح مجبور شده ، خلافت ظاهرى را با شرايطى ( به شرط اينكه پس از درگذشت معاويه دوباره خلافت به امام حسن عليه السّلام برگردد و خاندان و شيعيانش از تعرض مصون باشند ) به معاويه واگذار نمود 257 معاويه به اين ترتيب خلافت اسلامى را قبضه كرد و وارد عراق شد و در سخنرانى عمومى رسمى شرايط صلح را الغاء نمود 258 و از هر راه ممكن استفاده كرده سخت ترين فشار و شكنجه را به اهل بيت و شيعيان ايشان روا داشت .
امام حسن عليه السّلام در تمام مدت امامت خود كه ده سال طول كشيد در نهايت شدت و اختناق زندگى كرد و هيچگونه امنيتى حتى در داخل خانه خود نداشت و بالا خره در سال پنجاه هجرى به
هامش
( 256 ) ارشاد مفيد ، ص 172 . مناقب ابن شهراشوب ، ج 4 ، ص 33 . فصول المهمه ، ص 144 .
( 257 ) ارشاد مفيد ، ص 172 . مناقب ابن شهراشوب ، ج 4 ، ص 33 . الامامة والسياسه ، عبداللّه بن مسلم بن قتيبه ، ج 1 ، ص 163 . فصول المهمه ، ص 145 . تذكرة الخواص ، ص 197 .
( 258 ) ارشاد مفيد ، ص 173 . مناقب ابن شهراشوب ، ج 4 ص 35 الامامة والسياسة ج 1 ، ص 164 .