در اين كتاب آمده كه : و دفن فى مسجد الاخباريين بالكرخ كه صحيح :
« مسجد الانباريين » است .
اللباب فى تهذيب الانساب :
عز الدين بن الاثير الجزرى متوفى 630 ق ، چاپ مكتبة المثنى بغداد ، جزء 3 ص 268 .
در عنوان موسايى ، يعنى منسوبين به موسى .
لسان الميزان :
ابن حجر عسقلانى ، متوفى 852 ق ، طبعة حيدر آباد دكن 1330 ق ، الجزء 3 ص 223 .
در ذكر شريف مرتضى و نقل داستان رؤياى شيخ مفيد ، نامى از شريف رضى به ميان مىآورد و ضمنا ذهبى بدون ذكر كوچكترين دليل و شاهد مىنويسد : « او ( مرتضى ) متهم به وضع كتاب نهج البلاغه است و آنكه نهج البلاغه را مطالعه كند يقين مىنمايد كه نسبت اين كتاب به على امير المؤمنين دروغ است . زيرا در آن دشنام آشكار و اهانت به ابى بكر و عمر است » .
و بالأخرة ذهبى ادعا مىكند كه در آن كتاب تناقض و چيزهاى بدى وجود دارد و هر كس روحيهء قريش و ديگر متأخران را بداند ، متوجه مىشود كه بيشترين قسمت اين كتاب باطل است .
ملاحظه مىكنيد كه او در همه اين دعاوى ، كوچكترين دليل ، ارائه نداده فقط بر مركب تعصب و زور سوار است و اعوذ باللَّه من العصبية العمياء .
لغت نامه :
على اكبر دهخدا ، متوفى ؟ زير نظر محمد معين ، چاپ تهران ، فروردين 1346 ، شماره مسلسل 128 ص 500 ماده رضى .