أدب الطف ( شعراء الحسين من القرن الأول الهجرى حتى القرن الرابع عشر ) :
جواد شبر ، ج 2 ، ص 216 الى ص 228 .
موضوع كتاب نقل اشعار و تحليل حال شاعرانى است كه راجع به امام حسين عليه السلام و وقعهء كربلا ، شعر سرودهاند از جمله ، از سيد شريف رضى ، اشعارى نقل مىكند و به شرح حالى اجمالى از وى مىپردازد .
الأذكياء :
ابو الفرج عبد الرحمن بن على الجوزى معروف به ابن الجوزى ، متوفى 597 ق ، چاپ بيروت ، دار الطباعة و النشر ، ص : 5 و 83 .
موضوع اصلى كتاب : گزارش داستانها ، لطيفهها و ذكر جرياناتى است مشعر بر كياست و فطانت گوينده و يا حاضر جوابى اشخاص و در اين كتاب يك جا در مقدمه با تمثل به شعرى از حجازيات شريف رضى ، كه گويد : فاتنى أن ارى الديار به طرفى فلعلى اعى الديار بسمعى . نام ايشان آمده و ديگر ضمن داستان ذيل :
على بن عيسى الربعى در كنار دجله قدم مىزد مشاهده كرد كه رضى و مرتضى در شط بر يك كشتى كوچك سوار شده و عثمان بن جنّى هم در ميان ايشان نشسته است . على گفت : شگفتا از شريفين كه عثمان در ميان ايشان نشسته ولى على در كنار شط و بدور از ايشان قدم مىزند .
استناد نهج البلاغه :
امتياز عليخان عرشى ، تعريب : عامر الانصارى با مقدمهء عزيز اللَّه عطاردى ، چاپ دوم تهران 1393 ق .
در اين كتاب و مقدمه آن به طور استطرادى ، چندين جا از شريف رضى