[ مقدمهاى بر الشواهد الربوبية ]
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
صدر المتألّهين شيرازى ( م 979 - 1050 ه ق ) قدس اللّه روحه در بين حكما و عرفاى اسلامى و فلاسفهء الهى به سعهء باع و كثرت اطلاع و احاطه بر مراتب معقول و منقول و دقّت نظر و اصابت فكر و تأسيس قواعد عقلية و تطبيق علوم و معارف فلسفيه بر مآرب شرعيه و مقاصد دينيه معروف و مشهور است .
كمتر حكيمى را ميتوان نشان داد كه در « حكمت مشّائى » و « قواعد اشراقى » و « مبانى أهل مكاشفه » راسخ و صاحبنظر باشد .
ملا صدرا بواسطهء غور در كتب فلسفي أعم از اشراقى و مشّايى و تدرب در علوم أهل كشف و احاطه بر مأثورات واردهء در شريعت حقّهء محمديه و سير كامل در أفكار افلاطونيان جديد و قديم و بالجمله اطلاع كافى از جميع مشارب و أفكار خود مؤسس طريقهيى شد كه بر جميع مشارب و مآرب فلسفي ترجيح دارد أفكار عميق شيخ رئيس و ساير اتباع مشّا و آراء افلاطونيان جديد و تحقيقات عميق و ژرف متصوّفه ، آراء و أفكار حكماى اشراقى و رواقى در كتب تحقيقى أو هضم شده است و سعهء أفكار و تحقيقات أو همه را فرا گرفته . ملا صدرا معتقد است كه بايد مبانى عقلي و قواعد نظرى را با چاشنى ذوق و كشف و شهود از صورت فلسفهء خشك و استدلالى صرف نظرى خارج نمود ؛ نتيجهء اين كار منشأ توفيق كامل بين