24 - الامر بين الامرين ( در جبر و تفويض ) ، شيخ محمّد تقى جعفرى .
25 - الرأى السديد فى الاجتهاد و التقليد ، غلامرضا عرفانيان خراسانى .
تأليفات :
آيت الله فقيد از ابتداى زندگى علمى خويش در راستاى نشر معارف اهل بيت ( عليهم السّلام ) و گسترش دانش اسلام ، دمى نياسود .
زمانى بر مسند تدريس نشست و به تربيت و پرورش صدها عالم و دانشمند فرزانه پرداخت و زمانى ديگر دست به قلم برد و به تصنيف و تأليف در تفسير و كلام ، فقه و اصول و رجال پرداخت .
اين همه با توجّه به اشتغالات گوناگون ايشان از هنگام تدريس سطوح تا روزهاى آخر زندگانى پربارش ، و آن همه گرفتارىها و مسئوليتهاى مختلف زعامت مرجعيّت ، چشمگير و قابل توجّه است .
مقام رهبرى حضرت آيت الله خامنهاى ( مدظله عالى ) در آغاز درس خارج فقه خويش ( 1413 ق ) فرمودند :
« بايد ياد نيكى از عالم بزرگوار و مرجع عظيم الشأن كه أخيراً رحلت كردند يعنى : مرحوم آيت الله العظمى آقاى خوئى ( رحمهء الله عليه ) . بكنيم . ما به ايشان نه از ديد يك مرجع ، بلكه از ديد يك محقق ، مؤلف و مدرّس موفّق نگاه مىكنيم .
آن چه دربارهء اين بزرگوار و امثال ايشان غالباً بعد از وفات صحبت مىشود جنبههاى مربوط به مرجعيّت اين بزرگواران است در حالى كه آن چه در زندگى اين افراد و شخصيّتهاى برجسته اهمّ است خصوصيّاتى است كه مستقيماً به مرجعيّت آنها ، مربوط نيست بلكه مىشود گفت : مرجعيّت آنها ناشى از آن خصوصيات است و آن همان جنبهء علمى ، تحقيقى تدريسى و كار موفق و پيگير آنان در اين زمينه است ، اگر شما به زندگى اين بزرگوار نگاه كنيد مىبينيد حداقل در سه رشته علمى و
غروب خورشيد فقاهت ( زندگينامه وآثار ومبارزات آقاى خوئى ) ( فارسى ) — صفحة 20
مساهمون: غلام رضا اسلامى
ص٢٠