حال آن كه وى صرفا پيامبر و حامل رسالت بود ، چنان كه در آيه آمده .
قالُوا يا هُودُ ما جِئْتَنا بِبَيِّنَةٍ وَ ما نَحْنُ بِتارِكِي آلِهَتِنا عَنْ قَوْلِكَ وَ ما نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ
- گفتند : اى هود ! تو براى ما دليل روشنى نياوردهاى و ما به گفتار تو خدايان خويش را ترك نمىكنيم و به تو ايمان نمىآوريم . » چنين مىپنداشتند كه ايمان آنان براى پيامبر و به سود اوست ، امّا واقعيّت چنين نبود .
[ 54 ] و براى اين كه نادانى خود را نسبت به واقعيّت رسالت توجيه كنند و نقاط ضعف سخنانشان را بپوشانند ، رسالت را حالت غيبى مجهولى قلم داد كردند كه به پيامبر روى داده و ابعاد آن شناخته نيست .
إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَراكَ بَعْضُ آلِهَتِنا بِسُوءٍ
- جز اين نگويم كه بعضى از خدايان ما به تو آزارى رساندهاند . » و بدينسان به خطاى سخنان گذشتهء خود از قبيل اين كه هود به نفع خود دعوت مىكند معترف شدند ، و هود دانست كه تعصّب كورانه بر دلهايشان غلبه يافته و از آن رو بى آن كه بينديشند حق را منكر مىشوند .
قالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَ اشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ
- گفت : خدا را گواه مىگيرم و شما نيز گواه باشيد كه من از آنچه جز خداى يكتا به شرك مىپرستيد بيزارم . » مرحلهء تازهاى از درگيرى آغاز شد : مبارزهاى سخت يعنى اعلام بيزارى هود از افكارشان و دورى او از جامعهء فاسد آنان .
/ 75
مبارزهء سخت
[ 55 ] هود آمادگى خود را براى مبارزهء بى امان اعلام كرد و به آنان هشدار داد هر چاره و حيلهاى كه مىتوانند بكنند .
مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعاً ثُمَّ لا تُنْظِرُونِ
- همگى به حيلهگرى عليه من برخيزيد و مهلتم ندهيد . »