تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 49

مساهمون:

ص٤٩

كافران غرق خواهند شد

/ 56 [ 37 ] جريان عذاب با ساختن كشتى آغاز مىشود . «
وَ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا
- كشتى را زير نظر ما بساز . » نوح ( ع ) گامى بر نمىدارد مگر طبق برنامه‌اى كه خدا براى او ترسيم كرده ، و زير چتر حمايت او قرار دارد .
وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ
- و دربارهء اين ستمكاران با من سخن مگوى كه همه غرقه‌اند . » در دل نوح بقيّه‌اى از آرزو مانده بود كه او را وامىداشت كه با تضرّع به درگاه الهى در آخرين لحظه از او لغو عذاب را بخواهد ، امّا پيامبر پس از يأس از ايمان قوم نبايد بر آنان دل سوزى كند ، زيرا سزاوار عذابند . [ 38 ] نوح ، ساختن كشتى را در بيابانى خشك آغاز كرد و اين براى اجابت فرمان خدا و ايمان به راستى وعدهء او بود كه دلالت مىكرد وى پيرو هواى نفس نيست و به خدا دروغ نمىبندد . چه ، اگر چنين مىبود دليلى براى ساختن كشتى در صحرا وجود نداشت . پيامبران به كارهايى دست مىزنند كه مردم آنها را نوعى از ديوانگى مىپندارند ، چرا كه با آگاهيها و انديشه‌هاى زمان و نيز با رويدادهايى كه اتّفاق مىافتد يا حوادث احتمالى متناسب نيست . اين خود دليل روشنى است كه آنان تابع وحىاند ، و گاهى پيامبر نمىداند كه چرا و گاهى پيغمبران نمىدانند كه چرا از سوى خدا به فلان امر مأمور شده‌اند ، و اين گواه ميزان خلوص ايشان است و نيز دليل است به اين كه منحصرا با غيب ارتباط دارند . «
وَ يَصْنَعُ الْفُلْكَ ، وَ كُلَّما مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ
- نوح كشتى مىساخت و هر بار كه مهتران قومش بر او مىگذشتند مسخره‌اش مىكردند . » اين كه مردم نوح را مسخره مىكردند ، گواه آن است كه وى پيامبرى بود كه از جريان عادى پيروى نمىكرد بلكه به سبب ايمان به غيب با آن مبارزه مىكرد .