تُجْرِمُونَ
- يا مىگويند كه من به خدا دروغ بستهام بگو اگر به خدا دروغ بسته باشم گناهش بر من است و من از گناهى كه مىكنيد مبرّا هستم . » طبرسى در مجمع البيان گويد : « گفتهاند مراد محمّد ( ص ) است و منظور اين است كه آيا كافران قوم محمّد ( ص ) خبرى را كه وى دربارهء نوح ( ع ) مىدهد ، باور مىدارند ، يا آن كه آن را دروغى مىدانند / 55 كه خود او ساخته است ؟ و نيز به قولى مراد نوح است و وى به خدا دروغ مىبندد » . « 5 » امّا در تفسير آيات قرآن امكان بيش از يك وجه هست و از اين رو توان گفت : تنها رسالت محمّد ( ص ) نيست بلكه رسالت نوح نيز مطرح است .
[ 36 ] نوح ( ع ) به جدال به قوم خود ادامه مىداد و زمانى آن را رها كرد كه خداوند فرمود : از حالا به بعد ايمان ايشان محال گرديد و تو نبايد غمگين باشى و به سبب كارهايشان بد حال گردى .
«
وَ أُوحِيَ إِلى نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ فَلا تَبْتَئِسْ بِما كانُوا يَفْعَلُونَ
- و به نوح وحى رسيد كه از قوم تو جز آن گروه كه ايمان آوردهاند ديگر ايمان نخواهند آورد . از كردار آنان اندوهگين مباش . » پيامبران از جانب خدا به روشنى مىرسند و پرتوى از جنبش و شتاب براى تبليغ پيام خدا مىگيرند و از غم اين كه چرا مردم ايمان نمىآورند خود را هلاك مىكنند . قرآن مىگويد :
طه ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى
« 6 » و نيز : «
فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً »
، « 7 » و اينك نوح ( ع ) به سبب تبليغ دچار سختى و غم مىشود ، امّا خدايش او را از اين كار باز مىدارد و دستور مىدهد كه از شيوهء عادى پيروى كند .
هامش
( 5 ) - مجمع البيان ج 6 ، ص 158 .
( 6 ) - طه / 1 .
( 7 ) - الكهف / 6 .