الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ وَ قُرْآنٍ مُبِينٍ - الف ، لام ، را ، اين است آيات كتاب و قرآن روشنگر » .

[ 2 ] آرزوست كه آدمى را از كردار نيك باز مىدارد ، گويى بر بستر نرم خوابيده است و سرانجام كار به ندامت مىكشد . آن كه بر « اگر » زندگى كند ، بر « اى كاش » مىميرد و هر كه بر مركب آرزو سوار شود وادى حسرت را مىپيمايد . رُبَما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كانُوا مُسْلِمِينَ - بسا كه كافران آرزو كنند كه اى كاش مسلمان مىبودند » . اين بسنده است كه گمان بريم روزى به كار خود پشيمان خواهيم شد . همين گمان پندى است كه اعماق روح ما را مىلرزاند ، زيرا ندامت سودى ندارد ، به قول شاعر عرب :

« كاش » و آيا « كاش » سودى مىبخشد ؟ كاش جوانى را مىفروختند و من مىخريدم . [ 3 ] چون اجل كافران فرا رسد مىفهمند كه آرزو گرفتارشان كرده و هدف آنان صرفا برخوردارى از مظاهر زندگى دنيا بوده است . آرزو سبب آرامش درونى و پرده‌اى در برابر درخشش عقلهاشان بوده است . ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ - واگذارشان تا بخورند و بهره‌ور شوند و آرزو به خود مشغولشان كند ، زودا كه خواهند دانست » . / 439