[ 42 ] به دل آدمى شك مىافتد كه چرا خداوند ستمكاران را پس از آن كه ستم و تجاوزشان افزونى گرفت هلاك مىكند ؟ ستم ديدگان گمان مىكنند كه خدا از ايشان غافل است و نمىدانند كه حساب برخى از ستمكاران به روز قيامت موكول مىشود . پس نبايد پنداشت كه تأخير نشانهء غفلت و اهمال است . وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ - و مپندار كه خدا از كردار ستمكاران غافل است . عذابشان را تا آن روز كه چشمها در آن خيره مىماند به تأخير مىافكند . » مراد روز قيامت است كه عذابش سخت است . [ 43 ] كافران را مىبينى كه به قصد فرار از خطر به آن جا كه داعى فرمان مىدهد مىشتابند ، سرهايشان از هول و هراس به بالاست و حركت چشمها در اختيار آنان نيست و دلهايشان خالى از هر چيزى است بجز انديشيدن دربارهء منشأ خطر . مُهْطِعِينَ / 425 مُقْنِعِي رُؤُسِهِمْ لا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ وَ أَفْئِدَتُهُمْ هَواءٌ - مىشتابند ، سرها را بالا گرفته‌اند چشم برهم نمىزنند و دلهايشان خالى از خرد است . » ( مُهْطِعِينَ - يعنى شتابندگان و « مقنعى رءوسهم » - از « اقناع » - به معنى پايين انداختن سر است ) .