[ 7 ] ياد آورى نعمت و منعم يكى از راههاى سپاس گزارى است و چون كسى بداند كه خدا بخشندهء نعمت است و در رضاى او بكوشد تا نعمت را از وى نگيرد ، نعمت را مىافزايد . وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ - و پروردگارتان اعلام كرد كه اگر مرا سپاس گوييد بر نعمت شما مىافزايم . » گردش زمان به سود سپاس گزاران است . زيرا آنان عواملى را كه ايشان را به نعمت رسانده است حفظ مىكنند از قبيل توكّل بر خدا ، كوشش سالم ، وحدت ، اندوختن ثروت ، اقتصاد در مصرف و عدالت در توزيع ؛ و شكر عملى كه پس از رسيدن به نعمت واجب است همين است ، چنان كه در آيهء شريفه آمده است : اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُكْراً وَ قَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُورُ - و طبعا نسيان نعمت و ترك ويژگيهاى فكرى و رفتارى كه لازمهء نعمت است ناسپاسى است كه سبب زوال نعمت مىشود . وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ - و اگر كفر ورزيد كه عذاب من شديد است . » / 382 [ 8 ] كسانى كه براى خدا كار مىكنند ، گاهى از راه منّت گذارى مىگويند كه در رضاى او مىكوشند و گاهى مىپندارند كه اگر خدا را ترك كنند به او زيان رسانيده‌اند . وَ قالَ مُوسى إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً - و موسى گفت :