/ 379
پيروى از پيامبران مايهء هدايت و رهايى است
رهنمودهايى از آيات :
راهى كه پيامبران نشان مىدهند راه خداى عزيز و حميد است . موسى به قوم خود گفت كه خدا را حمد كنند ، چرا كه آنان را از دست فرعون رهايى بخشيد ، فرعونى كه آنان را به بدترين وجهى معذّب مىكرد ، پسرانشان را مىكشت و زنانشان را براى خدمت به وى باقى مىگذاشت و اين امر آزمايشى سخت از سوى خدا بود .
خداوند اعلام كرده بود كه اگر سپاس گزار باشند نعمت خود را خواهد افزود ، و مفهوم « حميد » بودن همين است و نيز آنان را بيم داده بود كه اگر كفر ورزند دچار عذاب سختى خواهند بود كه مفهوم « عزيز » بودن خداست .
سخنى را كه موسى به قوم خود گفت ، پيامبران ديگر به مردم زمان خود گفتند ، امّا آنان نپذيرفتند و خداوند با عزّت خويش پس از اتمام حجّت آنان را عذاب كرد . شرح قضيّه چنان است كه اقوامى كه پيش از موسى بودند از قبيل قوم نوح و عاد و ثمود و كسانى كه پس از آنان بودهاند ، تاريخ آنها را به دست فراموشى سپرده است و قصّهء آنان را جز خدا نمىداند . / 380 چون پيامبران با ادلّهء روشن به دعوت ايشان پرداختند نپذيرفتند و گفتند : « ما پيامهايى را كه آوردهايد باور نداريم و ادّعاى شما را نادرست مىدانيم و دربارهء آن شك مىكنيم » . پيامبران پاسخ دادند :
« شكّ شما در چيست ؟ آيا دربارهء خداست كه در وجود او شكّى نيست : آسمانها و زمين را آفريد و شما را به سوى آمرزش گناهان فرا مىخواند و از آثار بدى كه گناهانتان در زندگى شما مىگذارد حفظتان مىكند تا عمرى كه خداوند تعيين كرده