در بخش پيشين خوانديم كه امور به دست خداست و اراده‌اش مطلقه است و از تقدير و سنن در مىگذرد و هر چه را بخواهد از ميان مىبرد يا باقى مىگذارد ، و نيز خوانديم كه وظيفهء پيامبر رسانيدن پيام است و بس ، و حساب بر عهدهء خداست ، اگر بخواهد كافران را عذاب مىكند يا به تعويق مىاندازد . خداوند بر جهان هستى مسلّط است . اوست كه از اطراف زمين مىكاهد ( با مرگ تباهكاران يا وفات علما ) و فرمان او را نمىتوان نقض كرد ، حسابش سريع است و نافرمانى كسى از امر او به اين معنى نيست كه بر خدا غلبه دارد ، و با مكّاران و بد انديشان مقابله مىكند ، و فردا در روز محشر كافران در مىيابند كه فرجام خوب از آن كيست . امّا آنان كه منكر رسالت پيامبرند پاسخشان از زبان پيامبر اين است « قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ » .