دربارهء ايشان مىگويد : « چون آياتى را كه به پيامبر فرود آمده است مىشنوند مىبينى كه اشك از ديدگانشان جارى است زيرا حقيقت را شناختهاند ، و مىگويند خدايا ، ما ايمان آورديم ، ما را از جملهء شاهدان بنويس » ( مائده ، 83 ) .
وَ مِنَ الْأَحْزابِ مَنْ يُنْكِرُ بَعْضَهُ
- و از آن جماعات كسانى هستند كه پارهاى از آن را انكار مىكنند » .
مراد از احزاب يهود و مشركانند كه بر ضدّ رسول خدا متّفق شدند . در سورهء مائده ( آيهء 82 ) آمده است كه « سختترين دشمنان مؤمنان يهود و مشركانند و دوستترين مردم نسبت به مؤمنان مسيحياناند ، زيرا از اينان گروهى كشيشان و راهبانند و گردن كشى نمىكنند » .
« احزاب » جمع حزب است و خداوند مؤمنان را هر چه باشند ، اگر چه اختلاف داشته باشند ، حزب واحد مىنامد زيرا اهداف و ديدگاههاى آنان يكى است ، امّا احزاب كه منكر رسالتاند ، در همهء امورى كه بين آنهاست اختلاف دارند بجز در دشمنى با رسالت . خدا كه مىفرمايد « فانّ حزب الشّيطان . . » . صفت بارزى را كه جامع حزبهاى شيطان است بيان مىكند و مىگويد آنان با وجود اختلاف در گرايشها وجه مشتركى دارند كه پيروى شيطان است ، چنان كه در روزگار ما شرق و غرب در همه چيز اختلاف دارند بجز استعمار جهان و غارت ثروتهاى آن .
« احزاب » دستيابى به رسالت را مىخواهند و پس از دانستن صدق رسالت راه حلّ ميانه را ترجيح مىدهند و از قرآن آنچه را كه با مصالح آنان سازگار است و نيز امتيازات ايشان را تقويت مىكند مىگيرند .
قُلْ إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَ لا أُشْرِكَ بِهِ
- بگو مأمورم خدا را بپرستم و به او شرك نورزم » .
/ 355 آن كسى به كتاب حقيقتا ايمان مىآورد كه به خدا ايمان آورده باشد . در اين جا ميان ايمان به كتاب و ايمان به توحيد ملازمه هست .
إِلَيْهِ أَدْعُوا وَ إِلَيْهِ مَآبِ
- به سوى او مىخوانم و بازگشت من به سوى