[ 30 ] كَذلِكَ أَرْسَلْناكَ فِي أُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِها أُمَمٌ - خداوند به امّتى پيامبر فرستاده كه پيش از آن امّتهايى وجود داشته‌اند » . سخن الاهى بر همان امّتها جارى شده است و بر امّت محمّد ( ص ) نيز جارى خواهد شد . اين آيه سير طبيعى بشريّت را كه در خطّ متكاملى حركت مىكند روشن مىسازد و نيز بيانگر اين است كه امّتها با وجود اختلاف زمان و مكان وجه مشتركى دارند . و چنان كه گفتيم تحت حكومت سنن واحدى هستند كه بر همه جارى و سارى است . لِتَتْلُوَا عَلَيْهِمُ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ - تا آنچه را كه بر تو وحى كرديم بر ايشان تلاوت كنى » . هدف از ارسال پيامبر اين است كه حقيقت رسالت را بيان كند . پيامبر در تمام كوششهاى خود فقط سخن خدا را بر مردم مىخواند ، يعنى او پديد آورندهء وحى نيست بلكه نقش آينه را دارد و رسالت را به امّت خود منعكس مىكند . / 344 وَ هُمْ يَكْفُرُونَ بِالرَّحْمنِ - در حالى كه آنها به خدا كفر مىورزند » . آنان اساسا به رحمان كافرند نه به تو . در الدّرّ المنثور از ابن جريح نقل شده كه گفت : رسول اكرم به هنگام مكاتبه با قريش در حديبيه نوشت : « بسم اللَّه