نصيب آنان را بى كم و كاست خواهيم داد . »
/ 133
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 110 تا 112 ]
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ ( 110 ) وَ إِنَّ كُلاًّ لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمالَهُمْ إِنَّهُ بِما يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ( 111 ) فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ وَ لا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 112 )
/ 134
پايدارى كن چنان كه خدايت فرمان داده است
رهنمودهايى از آيات :
در بخش پيشين ديديم كه مقياس ايمان بدبختى يا رستگارى در روز قيامت است . در اينجا قرآن مىخواهد ايمان به آخرت را مبتنى بر اعمال در دنيا كند . از اين رو پيامبر را از ترديد در گمراهى كافرانى كه خدايانى را مىپرستند باز مىدارد و مىفرمايد : اينان بر مشركان پيشين برترى ندارند و خداوند آنان را بى هيچ كاستى كيفر عادلانهاى خواهد داد .
اين كافران به كسانى مىمانند كه در كتاب موسى اختلاف كردند و آن را نپذيرفتند . خداوند بنا به وعدهء خود فرصت آزمايش به آنان داد و اگر اين وعده نبود مؤمنان را به رغم دشمنان تأييد مىكرد و عذاب الهى كافران را فرو مىگرفت . به هر