« النّاس موتى و اهل العلم أحياء ، تمام مردم مردگانند و فقط اهل علم زندگانند . » « 1 »
بارى هيچ روزى را به خود نمىديدم كه تو از دنيا به روى ، و من زنده باشم ؛ و در سوك تو بنشينم ! و به ياد تو نامه بنويسم .
آرى از آن عالم قدس نگران حال مهجوران هستى ! و با آن مهر و لطف و صفا و وفا كه در دنياى طبع و كثرت ، دستگيرى از آنان مىنمودى ! كجا در آن عالم تجرّد و وحدت غافل از آنها خواهى بود ! ؟ « 2 »
آية اللّه علّامه طباطبايى در آخر [ 29 ] ذى الحجه ( 1321 ه ق ) در تبريز ديده به جهان گشود و در صبح يكشنبه « 3 » ( 18 محرم الحرام 1402 ه ق مطابق 24 آبان 1360 ه ش ) ، در ارض اقدس قم كه
هُنالِكَ الْوَلايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ ،
« 4 » نداى حق را لبيك گفت و به خطاب
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي
« 5 » مخاطب شد . و به محض اخبار رحلت آن جناب از اطراف و اكناف ، از دورونزديك به قم روى آوردند كه لاجرم تشييع جنازه به فرداى آن روز موكول شد .
هامش
( 1 ) نقل از ديوان منسوب به امير المؤمنين عليه السّلام .
( 2 ) مهر تابان ، ص 64 و 65 ؛ از زبان و بيانات آية اللّه سيد محمد حسين حسينى تهرانى .
( 3 ) استاد فقيد در 24 آبان 1360 روز يكشنبه ساعت 9 صبح بهدنبال يك كسالت طولانى چشم از جهان بربست و در مجموع عمر هشتاد سال و هيجده روز خود مفاخرى آفريد ، آثارى به يادگار گذارد ، شخصيتهايى را پرورش داد ، تحولاتى در علوم اسلامى پديد آورد و تأليفات بس ارزندهاى بهجاى گذارد . تو گويى وقتى جسد مطهر او را به خاك مىنهادند ، كوهى از علم و دانش را در دل خاك پنهان مىكردند . ( يادنامه مفسر كبير ، ص 51 ، از زبان استاد جعفر سبحانى ) .
( 4 ) سورهء كهف ، آيهء 44 .
( 5 ) سوره فجر ، آيات 27 - 30 ( اى نفس مطمئنّه ، خشنود و خداپسند بهسوى پروردگارت بازگرد ، و در ميان بندگان من درآى ، و در بهشت من داخل شو . )