پاسخ
اوّلا : در لفظ « موجود » در جملهء « واجب تعالى موجود » سه احتمال متصور است :
احتمال اوّل : از لفظ موجود در جملهء فوق هيچ معنايى فهميده نمىشود و اين فرض ، باطل است ، زيرا مستلزم تعطيل و عجز عقول از شناخت مىشود ؛
احتمال دوّم : از لفظ موجود در جملهء فوق ، معنايى فهميده مىشود .
الف ) اين معنا مغاير معناى ( موجود ) در مورد ممكنات است . اين فرض هم باطل است ، زيرا مستلزم آن است كه خداوند متعال مصداق عدم گردد .
ب ) اين معنا ، همان معناى موجود در مورد ممكنات است . ( اشتراك معنوى وجود ) .
ثانيا : وحدت ( اشتراك ) در مفهوم ، مستلزم وحدت ( يكسانى ) مصاديق آن مفهوم نيست .
منابع بيشتر براى مطالعه
- شوارق الالهام ، ص 26 .
- مباحث مشرقيه ، ج 1 ، ص 18 .
- اسفار ، ج 1 ، ص 35 .
- شرح مختصر شرح منظومه ، ج 1 ، ص 27 - 28 .
پرسش
1 . چرا وجود ، مشترك معنوى است يا اشتراك معنوى بودن وجود به چه معناست ؟
2 . منشأ خطاى متكلمان در قول به اشتراك لفظى وجود چيست ؟ با جواب ذكر كنيد .
3 . بحث از اشتراك معنوى مفهوم وجود ، بحثى فلسفى است يا غيرفلسفى ، چرا ؟
4 . چگونگى دلالت و وحدت مقسم را بر اشتراك معنوى وجود توضيح دهيد .
5 . چگونه نقيض وجود بر اشتراك معنوى مفهوم وجود دلالت مىكند ؟ توضيح دهيد .
6 . ادلهء اشتراك معنوى مفهوم وجود را بنويسيد .
در سايه سار حكمت ، شرح و توضيح بدايه الحكمه ( فارسى ) — صفحة 55
مساهمون: محمد حسين آخوندى
ص٥٥