قرآنى و حديثى هم باشد همواره دايره رد و قبول آنها ، استدلال و منطق و برهان است و هر چه بيان و كلام قوىتر و برهانىتر باشد ، مقبولتر خواهد بود ، زيرا حق و حقيقت با معيارها سنجيده مىشوند ، نه با اشخاص .
حكمت در قرآن
اكنون مرورى مىكنيم بر آيات قرآنى و رواياتى كه كلمه حكمت در آنها آمده است :
-
« يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً » ؛
« 1 »
( خداوند ) حكمت را به هر كه بخواهد مىدهد و به هر كس حكمت داده شود ، بىگمان خير فراوانى به وى داده شده است .
-
« ذلِكَ مِمَّا أَوْحى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ » ؛
« 2 »
آن بخشى از حكمت است كه پروردگارت بر تو وحى فرمود .
-
« وَ اذْكُرْنَ ما يُتْلى فِي بُيُوتِكُنَّ مِنْ آياتِ اللَّهِ وَ الْحِكْمَةِ » ؛
« 3 »
ياد كنيد در خانههايتان ، بخشى از آيههاى الهى و حكمت را .
در قرآن كريم ، تقريباً يكصد و سى و هفت بار ماده حكم با مشتقات مختلف آن استعمال شده كه در برخى موارد به معناى قضاوت و داورى و يا مفاهيم نزديك آن به كار رفته و در بعضى ديگر به همين معناى لغوى كه اشاره شد ، استعمال گرديده ، يعنى استحكام و استوارى .
-
« فَيَنْسَخُ اللَّهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّهُ آياتِهِ » ؛
« 4 »
هامش
( 1 ) . بقره ، آيه 269 . .
( 2 ) . اسراء ، آيه 39 . .
( 3 ) . احزاب ، آيه 34 . .
( 4 ) . حج ، آيه 52 . .