ج - اگر « طيّبات » در آيهاى همچون آيهء
« يَسْئَلُونَكَ ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ »
« 1 » مطلق آورده شده است اين اطلاق براى اين است كه بفهماند معتبر در تشخيص طيّب از خبيث فهم متعارف عموم مردم است ، نه فهم افراد استثنايى كه يا از پارهاى خبائث لذّت مىبرند ، و يا از پارهاى طيّبات دچار تهوع مىشوند ، پس هرچيزىكه فهم عادى عموم مردم آن را طيّب بداند آن طيّب است ، و هرچيزى هم كه طيّب شد حلال است .
پس هيچ مطلقى شامل فرد غيرمتعارف نمىشود ، و اين مسأله در فنّ اصول ثابت شده است . « 2 »
* * * * * *
پاورقی
( 1 ) . سورهء مائده ، آيهء 4 .
( 2 ) . الميزان ؛ ج 5 ، ص 324 . [ با تصرف ]