تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 661

مساهمون:

ص٦٦١
خداى تعالى هم فرموده :
« وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ » ،
« 1 » محل سجده همه از آن خدا است ، يعنى اين اعضاى هفتگانه كه بر آن سجده مىشود از آن خدا است ،
« فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً »
« 2 » و چيزىكه از آن خدا باشد قطع نمىشود . « 3 »

* دعا ( و طلب و درخواست )

س 639 - معنا و مفهوم « دعاء » و « نداء » چيست ؟ ج - كلمهء « دعاء » و نيز كلمهء « دعوت » به‌معناى معطوف‌كردن توجه و نظر شخص دعوت شده است به سوى چيزىكه آن شخص دعوت شده و اين كلمه معنايى عمومىتر از كلمه « نداء » دارد ، براى اينكه نداء مختص به باب لفظ و صوت است ، ولى دعاء ، هم شامل دعوت‌كردن به وسيله لفظ مىشود و هم شامل آنجايى كه كسى را با اشاره و يا نامه دعوت كنند ، علاوه بر اين ، لفظ نداء مخصوص آنجايى است كه طرف را با صداى بلند صدا بزنى ، ولى لفظ دعاء اين قيد را ندارد ، چه با صداى بلند او را بخوانى و چه بيخ گوشى و آهسته دعوتش كنى ، هردو جورش دعوت است . « 4 » س 640 - چه تفاوتى بين « دعاء » و « نداء » وجود دارد ؟ ج - كلمهء « دعاء » و « نداء » به يك معنا است ، با اين تفاوت كه نداء در جايى است كه خواندن مستلزم صدا و آواز هم باشد ، و ليكن دعاء اعم است ، حتى
هامش
( 1 ) . سوره جن ، آيه 18 . ( 2 ) . همان . ( 3 ) . الميزان ؛ ج 5 ص 548 و 549 . [ با تلخيص و تصرّف ] ( 4 ) . الميزان ؛ ج 10 ، ص 52 .